Dodaj ogłoszenie

CenyRolnicze
NOTOWANIA
17 października 2018, Środa.
Kursy walut: USD USD - 3,7123 EUR EUR - 4,2936 GBP GBP - 4,8794 DKK DKK - 0,5755
Archiwum
17.10.2018 MATIF: pszenica kons. GRU18 - 202,00 (- 0,62%), kukurydza LIS18 - 170,50 (- 0,73%), rzepak LIS18 - 373,75 (+ 0,20%) [euro/tona] +++ +++ +++ 17.10.2018 13.36 DRÓB, cena tuszki w hurcie: 4,70 - 5,20 zł/kg, średnia: 4,92 zł/kg (na podstawie informacji z 15 ubojni) +++ +++ +++

Rasa popeliańska biała- jedna z nielicznych ras wyhodowanych w Polsce

Redakcja

Powstanie tytułowej rasy możemy zawdzięczać prof. Kamińskiemu. Prace hodowlane były prowadzone początkowo w roku 1950, w Zakładzie Doświadczalnym Instytutu Zootechniki w Chorzelowie, a od roku 1955 kontynuowane w Zakładzie Doświadczalnym Polskiej Akademii Nauk w Popielnie oraz w Jastrzębcu. Po wielu latach selekcji, w połowie lat osiemdziesiątych XX wieku, króliki popielniańskie uznano za rasę.

 

Ich nazwa pochodzi od nazwy miejscowości, w której zostały wyhodowane (Popielno). Materiałem, na którym rozpoczęto pracę hodowlaną były króliki polskie albinotyczne (jest to już nieistniejąca rasa polska). Średnia masa ciała tych królików wynosiła 2,5 kg. Rasa ta powstała w wyniku krzyżowania uszlachetniającego królika białego polskiego średniego z olbrzymem belgijskim. Polega ono na jedno lub dwukrotnym wprowadzeniu obcych genów poprzez przekrzyżowanie rasy, którą mamy zamiar uszlachetnić, samcami rasy uszlachetniającej. Potomstwo z tych krzyżówek kojarzy się następnie między sobą i prowadzi się selekcje pod kątem pożądanych przez nas cech. Selekcja była prowadzona pod kątem uzyskania białych królików o odpowiednich parametrach mięsno-futerkowych. W efekcie prowadzonych badań, w 1964 roku uzyskano w Popielnie stado królików o albinotycznej barwie okrywy włosowej. Kontynuatorem badań był doktor Wł. Karłowicz. W 1965 roku ferma królików została przeniesiona, z Popielna do Jastrzębca (dokładniej do Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN).

 

Dzięki wieloletniej pracy selekcyjnej królik popielniański biały charakteryzuje się wysokimi zdolnościami adaptacyjnymi. Rasa ta hodowana jest w większości w gospodarstwach ekologicznych, ze względu na wyższą odporność (w porównaniu do innych ras) i lepsze przystosowanie do trudnych warunków środowiskowych. Badania prowadzone w latach 60. wykazały wysoką plenność tej rasy, króliki te dawały 7,2 młodych urodzonych w miocie (badania przeprowadzone w 2011, potwierdziły wysoką rozrodczość). Niekorzystną cechą produkcyjną tej rasy były upadki młodych, w okresie odchowu przy matkach. W latach 60. wynosiły aż 60%, aktualne dane wykazują upadki rzędu 10-11 %, wskaźnik ten jest zdecydowanie niższy niż u królików nowozelandzkich białych (16 %). Króliki tej rasy w 90. dniu życia przekraczają masę 2600 g, przy jednoczesnej wysokiej wydajności rzeźnej (ok. 60%). Najcenniejszymi wyrębami w tuszce królika jest comber i część tylnia, zawartość mięsa w tych partiach jest korzystniejsza dla rasy popielniańskiej, w porównaniu do innych cenionych ras (nowozelandzkiej białej). Tuszki tej rasy charakteryzują się wysokim udziałem tłuszczu międzymięśniowego (na poziomie 8-10%). Przeprowadzono także badania oceny sensorycznej, badano mięso pochodzące od królików rasy popielniańskiej i nowozelandzkiej. Pomimo gorszego zapachu, który wpłynął na smakowitość mięsa, mięso królika popielniańskiego było bardziej soczyste i w efekcie wskaźnik całkowitej sensorycznej jakości był podobny u obu badanych ras.

 

Króliki tej rasy odznacza masywna, harmonijna budowa ciała. Linia grzbietu jest prosta, tułów dobrze umięśniony, walcowaty. Głowa dobrze osadzona, na krótkiej szyi, lekko wydłużona (średnia długość głowy ok. 10 cm). Uszy mocno osadzone, delikatne, ostro zakończone o długości 12-13 cm. Okrywa włosowa tej rasy jest gęsta i sprężysta. Barwa włosów podszyciowych jest biała (śnieżnobiała). Kończyny średnio długie, mocne. Kolor oczu- czerwony, pazurki- cieliste. Niektóre elementy budowy (m.in. głowa, uszy i nogi) upodobniają rasę popielniańską białą do białych olbrzymów belgijskich, jednak żywotność i odporność są cechami charakterystycznymi dla królika białego polskiego średniego. W wieku dojrzałym króliki rasy popielniańskiej białej mogą osiągać masę od 4,5 do5,5 kg (dany wzorzec pochodzi ze wzorca opracowanego przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt)(fot.1). W pracy hodowlanej bardzo ważne jest, aby do dalszej hodowli zostawiać wyłącznie osobniki bliskie „ideałowi”. Wadami dopuszczalnymi, czyli takimi, które nie dyskwalifikują danego osobnika do dalszej hodowli są: mniej harmonijna budowa ciała; za długie rozchylające się u góry lub zwisające uszy; delikatne nogi, wyraźnie zaznaczone podgardle; mniej sprężysta, gęsta i jedwabista okrywa włosowa; delikatne zażółcenie okrywy włosowej; małe odchylenia w barwie oczu i pazurków (w stosunku do wymagań wzorca). Wadą niedopuszczalną jest masa ciała, nie przekraczająca 3,5 kg lub powyżej 5,7 kg. Ponadto szyja nie może być długa, uszy nie mogą przekraczać długości powyżej 15 cm. Kończyny nie mogą być cienkie i długie. Okrywa włosowa musi być gęsta, sprężysta i śnieżnobiała, niedopuszczalne jest wyraźne zażółcene okrywy włosowej. Kolor oczu i pazurków znacznie różniący się od wzorca. Jeśli w naszej hodowli wystąpi chociaż jedna wada niedopuszczalna, takiego osobnika należy natychmiast wyeliminować (nie dopuszczać do dalszej selekcji)

 

królik popielniański fot.1

 

W 2010 roku do dotacji zgłoszono ponad 200 samic. W ramach działania programów ogólno środowiskowych i inwestycji nieprodukcyjnych znalazł się Pakiet 7, który obejmuje ochronę lokalnych ras zwierząt gospodarskich. Celem programu jest ochrona cennych ras, odmian, których niska liczebność stwarza zagrożenie wyginięcia. Dla rasy białej popielniańskiej realizowany jest program ochrony zasobów genetycznych.

 

Bioróżnorodność ras zwierząt gospodarskich zmniejsza się w szybkim tempie. Według FAO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa) na początku XX wieku ponad połowa ras występujących w Europie wymarła, a ponad 30% jest zagrożona wyginięciem. Rasy rodzime wypierane są, przez hybrydy o lepszych wartościach użytkowych, wyższych przyrostach, wyższą plennością i płodnością. Jednak warto zauważyć, że rasy rodzime są przystosowane do warunków środowiskowych z których pochodzą, przez co są bardziej wytrzymałe, charakteryzują się wyższą zdrowotnością i odpornością. Dzięki swoim cechom króliki popielniańskie białe idealnie nadają się do hodowli przydomowej oraz produkcji towarowej. Króliki tej rasy, to jedyna zachowana rodzima rasa tych zwierząt, która została włączona do programu ochrony ras zagrożonych wyginięciem ze względu na niską populację, ale także dlatego, że wszystkie cechy krzyżówek z użyciem tej rasy wykazują lepsze wskaźniki produkcyjne. Cechy sensorycznie (soczystość) mięsa tej rasy sprawiają, że nie odbiega ona od jednej z najpopularniejszych ras średnich – nowozelandzkiej białej.