zm skiba

skiba

CenyRolnicze
07 grudnia 2022, Środa.
Kursy walut wg NBP: USD USD - 4.4834 EUR EUR - 4.6968 GBP GBP - 5.4380 DKK DKK - 0.6314
Archiwum


07.12.2022 14:13 DRÓB, cena tuszki hurt: 7,20-8,30 zł/kg, średnia: 7,67 zł/kg (na podstawie informacji z 11 ubojni)

06.12.2022 MATIF: pszenica GRU22: 308,25 (-1,60%), kukurydza MAR23: 288,50 (-1,11%), rzepak LUT23: 569,75 (+0,35%)

05.11.2022 SPRZEDAM 300 T RZEPAKU, transport firmowy, pomorskie, słupski, 76-231, tel.: 607 157 735

05.12.2022 SPRZEDAM 1 BYKA, mieszaniec, 800 kg, wielkopolskie, nowotomyski, 64-310, tel.: 697 461 299

05.12.2022 SPRZEDAM 30 BYKÓW, mieszaniec, 700 kg, kujawsko-pomorskie, sępoleński, 89-400, tel.: 609 352 749

05.12.2022 SPRZEDAM 1 BYKA, mieszaniec, 500 kg, lubelskie, chełmski, 22-360, tel.: 782 978 804

05.12.2022 SPRZEDAM 14 BYKÓW, mięsny, 650 kg, podlaskie, hajnowski, 17-207, tel.: 606 701 863

04.12.2022 SPRZEDAM 25 BYKÓW, mięsny, 750 kg, wielkopolskie, kępiński, 63-645, tel.: 661 063 751

04.12.2022 SPRZEDAM 22 JAŁÓWKI, mieszaniec, 480 kg, lubuskie, strzelecko-drezdenecki, 66-542, tel.: 606 719 472

01.12.2022 SPRZEDAM 50 TUCZNIKÓW, 120 kg, 57%, kujawsko-pomorskie, brodnicki, 87-305, tel.: 691 505 034

01.12.2022 SPRZEDAM 400 TUCZNIKÓW, 110 kg, 56%, dolnośląskie, złotoryjski, 59-500, tel.: 502 479 710

Dodaj komunikat

agrifirm

kowalczyk

Jak ochronić stado przed wilkami?

Martyna Frątczak

Sąsiedztwo pastwisk z wilkami prowadzi nierzadko do zdarzeń zagryzienia zwierząt gospodarskich. Uderza to nie tylko w portfel, ale również emocje hodowców i nastawienie do ochrony tego drapieżnika w Polsce. Jakie metody ochrony zwierząt przed wilkami są najskuteczniejsze? I co zrobić, gdy mimo wszystko dojdzie do ataku drapieżnika?

Potrzebujemy kompromisu

Wilków, dzięki ścisłej ochronie gatunkowej i wielu wysiłkom włożonym w odbudowanie ich populacji, jest w naszym kraju coraz więcej. W 2001 roku liczebność wilków w Polsce szacowało się na ok. 500 osobników, w 2019 roku stwierdzono, że jest już ich ok. 2000. Chociaż wydaje się to dużo, liczebność ta jest równoważona przed duże populacje typowych ofiar wilka – dzików, seren i jeleni. Wraz ze wzrostem populacji drapieżnika rozszerza się również jego zasięg występowania. Wilki zasiedlają rozległe obszary leśne, które są zazwyczaj położone blisko terenów rolniczych. Często prowadzi się na nich hodowlę z wypasem owiec, bydła, kóz, czy koni. Niestety zwierzęta te również stanowią potencjalną – i łatwą przy braku zabezpieczenia gospodarstwa – ofiarę dla wilków.

Sąsiedztwo z wilkiem prowadzi nierzadko do zdarzeń zagryzienia zwierząt i wzbudza, delikatnie mówiąc, negatywne emocje wśród hodowców. W efekcie życzeniem niektórych rolników jest solidny odstrzał drapieżników. Warto mimo wszystko pamiętać, że wilki pełnią w środowisku wiele ważnych ról – i mogą być również sprzymierzeńcami hodowców zwierząt. Stwierdzono na przykład, że przyczyniają się do ograniczenia populacji dzików i efektywnie eliminują wirusa afrykańskiego pomoru świń (ASF), dewastującego sektor trzody chlewnej w Polsce. Więcej na ten temat tutaj - Wilki: sprzymierzeńcy w walce z ASF. Poza tym chronią pola przed dzikami, jeleniami i sarnami, przez zmniejszanie ich liczebności. Dlatego należy poszukiwać rozwiązań pozwalających na pokojową koegzystencję wypasu zwierząt gospodarskich i pozostawienie wilka w jego naturalnym środowisku. Zabezpieczenia gospodarstw i pastwisk przed drapieżnikami muszą być wkalkulowane w budżet prowadzenia hodowli na terenach z nimi sąsiadujących.

Najskuteczniejsze metody ochrony

Istnieje kilka metod, które pomagają utrzymywać drapieżniki z dala od zwierząt gospodarskich. Żadna z nich nie jest jednak w pełni skuteczna – efektywność danej strategii zależy od dostosowania jej do konkretnego gospodarstwa i odpowiedniego jej przestrzegania. W większości przypadków najlepiej sprawdzi się kilka różnych metod ochrony stada, które będą się uzupełniać.

Podstawą strategii ochrony gospodarstwa powinny być tzw. dobre praktyki hodowlane. Należą do nich w szczególności:

- zamykanie na noc zwierząt w zabezpieczonych (za pomocą wysokiego ogrodzenia, pastucha elektrycznego, flandr lub psa stróżującego) zagrodach lub budynkach gospodarskich

- na nieogrodzonych pastwiskach w pobliżu lasów, czy zagajników prowadzenie nadzoru również w ciągu dnia (nadzór prowadzony przez człowieka lub psa stróżującego)

- jeśli to możliwe, organizowanie wspólnego wypasu – z sąsiadami, w ramach wspólnoty/spółdzielni, z nadzorem prowadzonym przez wybraną osobę – taka strategia zmniejsza ryzyko ataków przez drapieżniki i pozwala zmniejszyć nakłady pracy i kosztów na ochronę

- nadzór nad stadem należy zwiększyć w razie przypadku ataku wilków na zwierzęta

- w przypadku szkody spowodowanej przez wilki, po sporządzeniu protokołu ze zdarzenia, należy usunąć zabite zwierzęta z pastwiska – które mogą przyciągnąć ponownie drapieżniki

- nie należy porzucać padłych zwierząt w lesie – może to przyzwyczaić wilki do tego rodzaju pokarmu

Psy stróżujące

Wykorzystanie psów stróżujących do ochrony stad przed wilkami ma bardzo długą tradycję. Do ras o tej funkcji należą, między innymi owczarek podhalański, słowacki pies pasterski, czy owczarek węgierski. Posiadają one duże rozmiary ciała i instynkt ochrony stada. Przy odpowiednim wychowaniu i tresurze stanowią nieocenione wsparcie w zabezpieczeniu gospodarstw przed wilkami. W naszym kraju najczęściej do tego zadania wykorzystuje się owczarki podhalańskie.

Projekty promujące tę rasę do ochrony stad w Karpatach przyniosły bardzo dobre rezultaty – psy świetnie poradziły sobie z ochroną stad składających się z owiec, bydła i koni. Pilny nadzór stada prowadziły nawet nocą, w niekorzystną pogodę, zdecydowanie reagowały na zagrożenia, były bardzo opiekuńcze wobec zwierząt. Należy pamiętać, że przydatność psa do tych zadań determinują nie tylko rasa i pochodzenie hodowlane, ale również indywidualne predyspozycje, konsekwentne wychowanie i trening. Liczba psów powinna być dostosowana do wielkości i stopnia rozproszenia stada.  

 

Ogrodzenia zwykłe, elektryczne i flandry

Zwykłe ogrodzenia siatkowe tylko w ograniczonym stopniu zabezpieczają zwierzęta przed atakiem drapieżników, jednak odpowiednio skonstruowane i doglądane, mogą być przydatne. Do ogrodzenia należy wykorzystać siatki podobnego typu co wykorzystywane w leśnictwie do ochrony upraw przed jeleniami i sarnami. Przy ich zakładaniu należy wziąć pod uwagę umiejętność wilków do wkopywania się pod, wdrapywania na i przeskakiwania przez przeszkody. Dlatego ogrodzenia siatkowe powinny mieć min. 2,5 wysokości i być wkopane w ziemię na głębokość min 0,5 metra - lub być wywinięte na odległość 1 m od ogrodzenia i przyłożone np. kamieniami lub ziemią. Na szczycie ogrodzenia zaleca się umieszczenie jednaj lub dwóch linii drutu kolczastego lub wywinięcie jego górnej krawędzi na zewnątrz.

Znacznie skuteczniejszym rozwiązaniem są ogrodzenia elektryczne – inaczej pastuchy elektryczne, zasilane prądem z elektryzatorów sieciowych (230 V) lub akumulatorowych. Pastuchy mają za zadanie odstraszać zwierzęta za pomocą krótkotrwałych, bolesnych, ale nieszkodliwych dla życia, impulsów elektrycznych. Skuteczność tego rozwiązania zależy od wysokości, konstrukcji, parametrów zasilania i konserwacji ogrodzenia. Duże ma znaczenie taka budowa ogrodzenia, która zapobiega przeskakiwaniu i przeczołgiwaniu się pod nim przez wilki. W tym celu zaleca się, aby najniższy przewód znajdował się 10-20 cm nad podłożem, a najwyższy na wysokości 2 m nad ziemią. Odpowiednio stosowane, ogrodzenia elektryczne pozwalają w dużym stopniu wyeliminować ataki wilków na stado. Można je stosować jednocześnie ze zwykłymi ogrodzeniami.

Kolejnym skutecznym rozwiązaniem, pozwalającym utrzymywać wilki z dala od stada są flandry. Są to cienkie sznury lub taśmy z zawieszonymi paskami materiału w kolorze czerwonym, które poruszają się na wietrze. Stwierdzono że wilki boją się tej nieznanej przeszkody i są niechętne do jej przekroczenia. Skuteczność flandr potwierdzono w eksperymentach terenowych. Na ich działanie wpływa jednak w dużym stopniu sposób wykonania i instalowania. Nie powinny być też traktowane jako jedyna metoda ochrony zwierząt. Kawałki materiału powinny mieć wymiary 10 x 60 cm i być umieszczone co 40-45 cm. Flandry należy umieścić wokół całego pastwiska, na wbitych w ziemię żerdziach, tak, aby dolne krawędzie chorągiewek były położone ok. 15 cm nad ziemią.

Co zrobić w przypadku szkody wyrządzonej przez wilki?

Za szkody wyrządzone przez wilki w naszym kraju odpowiada Skarb Państwa. Oględziny, szacowanie szkód i ustalenie wysokości odszkodowania i jego wypłaty, dokonywane jest przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska (z wyjątkiem zdarzeń na obszarach parków narodowych).

W przypadku ataku wilka na nasze zwierzęta powinnyśmy:

- pozostawić zagryzione zwierzę w miejscu zdarzenia

- zabezpieczyć wszelkie ślady zdarzenia

- w miarę możliwości wykonać zdjęcia zagryzionego zwierzęcia i innych śladów wokół (tropów wilka, śladów przeciągania ofiary, kału), a także okolicy miejsca zdarzenia (np. ogrodzeń jako dowód stosowania zabezpieczeń stada)

- powiadomić jak najszybciej o zdarzeniu regionalną dyrekcję ochrony środowiska oraz lokalnego lekarza weterynarii

W oparciu o oględziny dokonane przez lekarza weterynarii i zebranego materiału dowodowego stawiana jest decyzja o przyznaniu i wysokości odszkodowania. Niestety odszkodowanie często nie pokrywa pełnej wartości zwierzęcia. Należy również pamiętać, że odszkodowania za zabite zwierzę nie otrzymamy, jeśli miało ono miejsce na pastwisku nocą. Hodowca zobowiązany jest do zamykania zwierząt nocą w zagrodach lub budynkach. Dlatego lepiej „zapobiegać niż leczyć” i wprowadzić skuteczne metody ochrony stada. Można w tym celu uzyskać dofinansowanie z RDOŚ (Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska).

 

owce zachod slonca pixabay portal cenyrolnicze pl

 

Więcej o konfliktach z wilkami:

Owce i wilki. Powrót do historii

Wilk w mediach – jak cię piszą, tak cię widzą

Niemcy mają problem z wilkiem. Ataki na bydło i owce zgłaszane są coraz częściej.

 

Na podstawie:

Nowak S., Mysłajek R.W. Poradnik ochrony zwierząt hodowlanych przed wilkami. Stowarzyszenie dla natury „Wilk”. 

Martyna Frątczak
Autor: Martyna Frątczak
Lekarz weterynarii Martyna Frątczak, absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Zainteresowana szeregiem zagadnień związanych z medycyną zwierząt, ekologią i epidemiologią, którymi zajmuje się na co dzień również we własnej pracy naukowej.

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Najnowsze artykuły autora:

Loading comments...

POLECAMY


Copyright © CenyRolnicze 2021. All rights reserved | Polityka prywatności i plików cookies | Regulamin serwisu